προσωπεια

Το προσωπείο αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του αρχαίου δράματος. Μόνο με το προσωπείο μπορεί ο ηθοποιός-υποκριτής να παρουσιαστεί στο κοινό στα πλαίσια της ιεροπραξίας που αποτελούσε η διδασκαλία της τραγωδίας και μόνο χάρη σε αυτό μπορούσε να υπερβεί τον εαυτό του και να μετέχει στο δράμα ενσαρκώνοντας το θνητό ή τον θεό που απαιτούσε το έργο.

Δίπλα στις σωζόμενες τραγωδίες τις αρχαιότητας υπάρχουν αρκετές «χαμένες». Από αυτές μας είναι γνωστό μόνο το όνομα του δημιουργού τους και ένα τμήμα του έργου –έστω και λίγοι στίχοι- ή ακόμη και μόνο ο τίτλος τους.  Είναι αυτές, οι χαμένες τραγωδίες, που το περιεχόμενό τους μόνο να το εικάσουμε μπορούμε, που συμπληρώνουν την γραμματεία των τραγωδιών. Και είναι τρεις από αυτές, που επανατοποθετούμενες στο χώρο και το χρόνο, επιχειρείται η αναψηλάφηση του περιεχομένου τους. Χώρος, τα αιγαιακά νησιά. Χρόνος, το τέλος του ελληνικού εμφυλίου. Τα τρία προσωπεία των «χαμένων» τραγωδιών προορίζονται για τρεις υπαρκτούς ανθρώπους, που έδρασαν και πέθαναν στο Αιγαίο σαν στελέχη του ΔΣΕ. Και τα τρία προσωπεία είναι εστεμμένα.

Ο Γιάννης Σαλάς στην τραγωδία «Πενθεύς» του Αισχύλου. Ο χάρτης είναι της Σάμου. Το προσωπείο του είναι εστεμμένο με κελύφη από σαλιγκάρια του αργού χρόνου.

Ο Γιάννης Μαλαγάρης στην τραγωδία «Πειρήθους» του Ευριπίδη. Ο χάρτης είναι της Σάμου. Το προσωπείο του είναι εστεμμένο με τα κλαδιά του «αθάνατου», που αν και ξερά καρπίζουν.

Η Ευαγγελία Κλάδου στην τραγωδία «Κρήσσαι» του Ευριπίδη. Ο χάρτης είναι της Κρήτης. Το προσωπείο της είναι εστεμμένο με τους περιστερώνες της Τήνου και της Άνδρου, όπου οι άνθρωποι τους στόλιζαν με ποικίλματα ομορφότερα από τα ίδια τους τα σπίτια.prosopeia1 prosopeia2 prosopeia3